Sonunda Numaramı Taşıdım!

(Öncelikle sizlerden özür diliyorum, uzun zamandır fırsat bulup blogumu kontrol edemedim, depresyonlu bi dönemdi. Malzemesi de bol oldu:)

Ne zamandır aklımdaydı ama tembellik işte, buna karşı bulunmuş bi ilaç yok. Aslında tembillik de değil. Böyle ne bileyim, uyuşukluktan öte, tembellikten beri bir şey. Belki de erteleme hastalığı diyebiliriz.

Efendim, bu ay gelen faturamda artık yeni olmayan 150  Türk lirasını görünce gözlerim yuvalarındaki mesaisini bitirmeye karar verdi. Kendilerini dışarı atabilmek için olanca güçleriyle çabaladı. Belki fazla bir ücret değil ama benim gibi part time öğrenci, part time çalışan bir insan için gayet heyecan verici bi ücret.

Neyse, dün üzerimdeki erteleme hastalığını yendim ve hattımı değiştirmek için attım kendimi dışarı. Bu arada yapacağım işlemin adı hat değiştirmek değil, numara taşımak. Bayideki delikanlı sağolsun, cehaletimi aldı üzerimden. Aklımın ucuna bile gelmezdi aslında avea kullanacığım ama ne bileyim, mecbur kaldım işte. Belki bol paralı işim olursa yine geçerim Turkcell’e.

Bayiye gittim, kimliğimi verdim, formumu doldurdum. İşlem tamam. Bayideki görevlileri de bilerek mi böyle seçiyorlar anlamadım. Rekabetin ucu buraya da mı bulaştı?! Manken ajansından eleman alıyorlar mübarek.

Şu an hattımın açılmasını bekliyorum. Akşama kadar açılır dediler.