Uç Uç İnsanı
Mart 24, 2009 at 2:49 pm 2 yorum
Bugün Prag’da olasım var!
Kasım’da aşk,
Baharda Prag…
Eski meydandan kolpa Eyfel Kulesi’ne kadar seke seke, hoplaya zıplaya,
Kulenin çıplak tepesindeyim, kollarım Hezarfen Çelebi…
Kalbim ağzımda,
Nefesim, arkasındaki nefesi bekleyemeyecek kadar aceleci, heyecanlı.
Gökyüzünde süzülüyorum…
Gotik kiliseler, etrafında şekerlemeciler,
Kuş bakışı atıyorum meydandaki çiçekçilere
Konuyorum en tepesine saat kulesinin.
Gözlerim kısık, ufku süzüyorum…
Aaa, Roma mı görünüyor?
Evet, evet! Roma.
Takıldım bi’ martının peşine,
Son bir kuş bakışı attım Prag’a.
Kanat çırpacak çok yol var…
Uçmak gerek,
Sus!
Entry filed under: Uykuda Aklıma Geldi. Tags: .
1.
şirinem | Mart 31, 2009, 2:05 pm
çok keyifli bir şiir
2.
şirinem | Nisan 6, 2009, 11:07 am
Sabır ve sevgilerin birleştiği Dostlukların daha çok büyüdüğü Belki yorgun belki yoğun Yinede mutlu ve umutlu Güzellikler dolu günler Seninle Olsun